8389a025

FUNdament

Fri, 17 Jul 2026 05:27:42 GMT

FUNdament = samen realiseren :)

Ik vind het niet eenvoudig om onvoorwaardelijke steun aan anderen te geven. De steun geven aan mijn kinderen gaat vaak met vallen en opstaan.

Daar baal ik een beetje van, hoe kan het beter, leuker en hoe maken we het samen gezellig?

Ondertussen ben ik steeds meer een strenge moeder, in plaats van een leuke?! Hoe kan ik het beter en anders doen? Op deze vragen ging ik mijmeren en filosoferen. Dus wat is een leuke ouder en hoe kan ik mijn kinderen beter ondersteunen, zodat ze het gevoel krijgen dat ze voor altijd op mij kunnen leunen?

Mijn gedachten gingen vooral terug naar de tijd waarin ik voelde dat ik enthousiast mocht zijn. Eigenlijk is dat het gevoel wat ik mijn kinderen wil meegeven...

Wat is eigenlijk steun?

Steun betekent namelijk niet dat je direct een oplossing hebt voor een probleem.

Steun betekent dat je laat merken:

Jij mag er zijn.

Ik blijf naast je staan, ook als het moeilijk is.

Zonder steun kun je elkaar geen draagvlak geven.

Draagvlak om elkaar te steunen kun je pas samen realiseren, door ideeën uit te spreken en wanneer nodig op papier te zetten en deze daadwerkelijk uit te voeren.

Een wederkerig gesprek

Door het samen te doen, dus elkaar te steunen, is het van belang om leuk in gesprek te gaan en te blijven, vooral als het lastig is. Op deze wijze kun je door het voeren van een wederkerig gesprek elkaar beter steunen.

Dat is niet zo eenvoudig, als gedacht, wat ik al mijmerend op papier voor mezelf probeer te vertalen. Ik ging terug naar vroeger over hoe ik het zelf in mijn jeugd de steun heb ervaren en wat het met mij deed.

Anders leren

Bij mijn familie thuis, mijn schooltijd op de basisschool en voortgezet onderwijs deed ik altijd wat mij was opgelegd, totdat ik in mijn vervolgstudie opeens de ruimte voelde en kreeg om voor mezelf te mogen denken.

Tijdens mijn opleiding MBO en de vervolgstudie HBO leerde ik vooral oplossingsgericht werken en daarin ging ik beter samenwerken met anderen. Daar maakte ik praktisch kennis met de leerstijlen van David Kolb.

Kolb laat zien dat mensen op verschillende manieren leren en problemen benaderen.

Grofweg kun je die vertalen naar vier kwaliteiten:

Doen – de aanpakker die graag direct in actie komt.
Denken – degene die analyseert, onderzoekt en verbanden legt.
Dromen – de creatieve denker die nieuwe mogelijkheden ziet.
Beslissen – degene die keuzes maakt en richting geeft.

Geen van deze stijlen is beter dan de andere. Juist wanneer alle vier tegelijkertijd worden benut, ontstaat een compleet beeld van waar de behoefte ligt en hoe je er naar toe kunt werken om tot resultaat te komen.

Wat is de obstakel...

Het punt is dat elk mens een eigen manier van werken heeft. Waar de een liever droomt en de kansen meteen ziet, denkt de ander liever na over de problemen die op het pad staan. Sommigen gaan meteen in "de doen stand" staan, terwijl een duidelijke beslissing nog niet is gemaakt. De beslisser wil graag het overzicht, voordat je meteen aan de slag gaat.

Samenwerken is dus helemaal niet zo logisch. Het is een obstakel, zolang je niet weet op welke wijze je zelf en de ander een bijdrage mag leveren. Het is eigenlijk de kunst om alle vier de stijlen te combineren, want dan kom je tot opties.

Problemen oplossen met de Zevensprong

Door de leerstijlen van Kolb maakte ik in mijn studie tegelijkertijd ook kennis met de oplossingsstrategie "de Zevensprong", een methode om problemen stap voor stap te analyseren en op te lossen.

In het kort bestaat deze aanpak uit zeven stappen:

Het probleem verkennen.
Begrippen verduidelijken.
Mogelijke verklaringen bedenken.
Kennis en ervaringen verzamelen.
Oplossingen onderzoeken.
Een passende oplossing kiezen.
Evalueren en ervan leren.

Een behoorlijk stappenplan, wat niet eenvoudig is om te onthouden. Je moet er vooral mee aan de slag gaan en leren hoe de methode toe te passen. Dat is wat ik leerde in mijn studie, door met anderen in deze strategie te gaan samenwerken en diverse onderwerpen en cases bewust bespreekbaar te maken.

Het onderzoeken van normen, waarden en standpunten

Wat mij vooral aansprak, was dat er niet alleen naar feiten werd gekeken, maar ook naar normen, waarden en verschillende perspectieven. Ieder had een eigen standpunt, waar we leerden deze te onderzoeken. Je leert niet alleen wat het probleem is, maar ook waarom mensen verschillend naar hetzelfde probleem kijken.

Het grappige is dat je binnen deze methode ook andere strategieën kunt integreren, waardoor je situaties steeds op een andere wijze kan doorgronden. Je bent alsware aan het spelen met hoe je problemen kunt oplossen en dat maakt het samenwerken leuk en interessant!

Veranderen is lastig

Toch merkte ik later in mijn werk dat deze manier van samenwerken niet vanzelfsprekend is. Veel organisaties zijn gewend om vanuit "de doen stand" te werken. Er is weinig tijd om eerst na te denken, ideeën te verzamelen of samen te onderzoeken wat werkelijk nodig is.

Wie vragen stelt of verder vooruit kijkt, krijgt al snel te horen dat hij of zij "te veel hooi op de vork neemt" of te ingewikkeld denkt.

Samenwerking breekt op in stukjes

Maar zonder denken, dromen en bewust beslissen blijf je vaak in dezelfde cirkel naar een probleem kijken en werk je minder goed samen. Je geeft elkaar niet meer de ruimte om beter na te denken. Er ontstaat een verlies van innovatie en denkkracht. De steun voor een goed idee ontbreekt. Je verliest de samenspraak om tot de juiste oplossing te komen. De samenwerking breekt op in stukjes en dat geeft een gevoel van eenzaamheid en verlies...

Dat is niet het gevoel wat ik mijn kind voor altijd wil meegeven!

Voorbij de afbeelding gaat de tekst verder...

Een kast vol opties

Vanuit deze opgedane kennis en ervaring stelde ik de vraag opnieuw, maar dan bewust aan een coach, "hoe kan ik mijn kinderen beter ondersteunen?" Haar antwoord was, "De steun geven gaat met vallen en opstaan en daarvan steeds opnieuw leren".

Ikke doen!

Mijn coach vatte het antwoord eenvoudig voor me samen: "Je hebt eigenlijk niet veel nodig, behalve een grote kast met veel opties, waarin kinderen zelf kunnen kiezen wat te mogen doen. Je geeft hen vooral de mogelijkheid om zelf te mogen kiezen. Daarin hebben zij de begeleiding nodig en daarvoor ben jij verantwoordelijk. Vanuit deze optie leren ze op zich zelf steunen, want ze voelen de autonomie om zelf te mogen kiezen".

Voor mij was dat een eye opener. Ik hoefde niet als een soort "helicopter moeder" continue boven mijn kinderen te staan wapperen. Ze mogen het zelf doen en ik geef hen de steun. Dat was ook hetgeen wat mijn dochter altijd mij vertelde toen ze al twee jaar oud was met haar uitspraak "Ikke doen!"

Kinderen willen de autonomie en dat geven zij spontaan en enthousiast aan, zodra ze de ruimte voelen om te mogen kiezen!

Enthousiasme

Ondertussen kwam ik erachter dat je pas echt gesteund voelt, als iedereen om je heen enthousiast en betrokken is. In het boek de "De Enthousiasme-revolutie" van de auteur Lienke de Jong kreeg ik meer inzicht over hoe een wereld vol stress, prestatiedruk en eindeloze notificaties ervoor zorgt dat je onbewust de energie kwijt raakt. We raken afgestompt. Afgeleid. De kast met opties wordt door de komst van de telefoon te groot.

En door zoveel afleiding vergeten we hoe het voelt om écht enthousiast te zijn. We voelen ons minder betrokken en hebben niet meer de interesse in wat we echt kunnen doen. Het oordeel ligt dan snel op de loer, want het is heel gemakkelijk om elkaar te veroordelen.

Kast vol opties kleiner maken

Misschien moet ik als ouder de kast vol opties kleiner maken en de kinderen daarin begeleiden om bewust hun keuzes te maken. Onze kinderen hebben dus echt steun en aandacht nodig en dat lukt door de kast klein te maken en daarin samen te kiezen welke opties daarin het beste passen. Je maakt elkaar meer enthousiast, als je weet waar de behoeftes liggen.

Positieve aandacht werkt vooral aanstekelijk; Kinderen groeien ervan. Collega's krijgen er energie van. Teams worden er sterker door. En fouten? Die horen bij leren.

Onvoorwaardelijke steun

Zonder de onvoorwaardelijke steun kunnen kinderen zich minder gezond ontwikkelen. En dat gaat verder dan de steun van ouders alleen. We dragen binnen de gemeenschap de verantwoordelijk en dat doen we samen;

Ouders hebben steun nodig om goede keuzes te kunnen maken.
Leerkrachten en bestuurders hebben steun nodig om samen verantwoordelijkheid te dragen.
En organisaties hebben draagvlak nodig om duurzaam resultaat te bereiken.

Onvoorwaardelijke steun betekent niet dat alles goed is of dat fouten geen gevolgen hebben. Het betekent dat je de ander blijft zien als mens. Dat maakt het leven een stuk leuker...

Een FUNdament voor Vandaag, Morgen en Altijd

Kortom, hoe realiseer je samen het draagvlak?

Kolb geeft inzicht over hoe je met elkaar kunt samenwerken. De Zevensprong is een stappenplan voor oplossingsgericht werken. Met de emotie enthousiasme geef je elkaar het natuurlijke gevoel dat je er mag zijn. Er is begeleiding nodig om uit een kast vol opties de beste keuzes te maken.

Conclusie, voor mij zijn dit de pilaren voor de realisatie van steun en het delen van verantwoordelijkheid;

Samenwerking
Oplossingsgericht werken
Enthousiasme
Begeleiding

Het draagvlak ofwel het FUNdament heeft deze steunpilaren nodig, waarop we samen kunnen dromen, nadenken, uitspreken, beslissen, samenwerken en reflecteren.

Toepassing #FunTDO = :)

Met de toepassing #FunTDO = :) weet ik continue hoe ik de steun mag geven. Deze maakt het draagvlak realiseerbaar en = een handig en leuk geheugensteuntje :)

Kinderen hebben dus een FUNdament voor vandaag, morgen en altijd nodig, waarop ze zelf de optie krijgen om een keuze te maken, dat maakt het leven een stuk leuker!

Een rugzak draag je nooit alleen

Sun, 12 Jul 2026 10:41:59 GMT

De rugzak van Thomas

Iedereen maakt moeilijke periodes mee. Soms lukt iets niet, maak je fouten of voel je je alleen. Dat hoort bij het leven. Juist op zulke momenten is er iets dat ieder mens nodig heeft: steun .

Thomas was een vrolijke jongen. Hij hield van voetballen, zwemmen en hard lachen met zijn vrienden. Maar niemand wist dat Thomas een onzichtbare rugzak droeg.

Die rugzak zat vol met zorgen.

Soms voelde de rugzak licht. Dan rende Thomas door het bos alsof hij kon vliegen. Maar op andere dagen werd de rugzak zo zwaar dat hij nauwelijks vooruitkwam. Op school vergat hij zijn spullen, thuis werd hij sneller boos en soms wilde hij het liefst alleen zijn.

De mensen om hem heen zagen dat wel.

"Je moet beter opletten," zei de meester.

"Niet zo mopperen," zei een buurvrouw.

"Kom op, gewoon doorzetten," riep een vriend.

Maar niemand vroeg waarom de rugzak zo zwaar was.

Daardoor werd Thomas steeds stiller. Hij dacht dat hij sterk moest zijn. Dat hij alles alleen moest kunnen.

Op een middag ging Thomas naar het park. Daar zat opa Frits op een bankje vogels te voeren. "Wat kijk jij alsof je een berg op je schouders draagt," zei opa Frits vriendelijk.

Thomas haalde zijn schouders op.

"Misschien wel."

Opa Frits zei niets. Hij schoof alleen een stukje op, zodat Thomas naast hem kon zitten.

Na een tijdje begon Thomas vanzelf te vertellen. Over school. Over thuis. Over de fouten die hij maakte. Over hoe moe hij eigenlijk was.

Opa Frits luisterde.

Hij onderbrak Thomas niet.

Hij gaf geen oplossingen.

Hij zei alleen: "Dank je dat je dit met mij deelt."

En heel gek...

De rugzak voelde ineens een beetje lichter.

"Heb je hem opgelost?" vroeg Thomas.

Opa Frits glimlachte.

"Nee. Ik heb hem alleen even samen met jou gedragen."

Vanaf die dag ontdekte Thomas iets bijzonders. Steun betekent niet dat iemand jouw problemen oplost. Steun betekent dat iemand naast je blijft staan.

Een paar dagen later vertelde Thomas ook zijn meester hoe het echt met hem ging.

De meester luisterde aandachtig.

"Wat heb jij nodig?" vroeg hij.

Dat was een heel andere vraag.

Samen maakten ze afspraken. Thomas kreeg wat extra tijd voor moeilijke opdrachten. Zijn ouders en de meester praatten vaker met elkaar. En als de rugzak weer zwaar voelde, wist Thomas dat hij dat mocht zeggen.

Nu kreeg Thomas hulp.

Maar hulp kwam pas nadat hij zich veilig genoeg voelde om zijn verhaal te vertellen.

Na een tijdje viel Thomas iets op.

Op het schoolplein liep Simone vaak alleen.

Ze vergat haar gymtas.

Soms werd ze boos om kleine dingen.

Thomas liep naar haar toe.

"Wil je naast mij zitten?"

Simone knikte.

Ze praatten niet veel.

Dat hoefde ook niet.

Thomas wist inmiddels dat je iemand niet altijd hoeft te redden.

Soms is het genoeg om iemand te laten voelen:

"Ik zie je."

"Ik hoor je."

"Je hoeft het niet alleen te doen."

En misschien is dat wel de mooiste vorm van steun.

Want wanneer mensen zich gezien voelen, groeit er iets heel bijzonders.

Eerst vertrouwen. Daarna moed.

En uiteindelijk de kracht om zelf weer verder te lopen.

Niet omdat de rugzak verdwenen is...

Maar omdat niemand hem meer alleen hoeft te dragen.

Toepassing #FunTDO = :)

MoodbooK: Grietje Cnossen

# = Bovenstaande verhaal is gegenereerd in samenwerking met Chat GPT, waarin ik zelf grotendeels de input heb gegeven.

Fun = Hoe leg je aan jouw dochter of zoon uit, waarom de steun geven zo belangrijk is.

T = Mijn eigen ervaring als verhaal omgezet naar een klein verhaaltje, met de hoop andere ouders en jongeren te inspireren, dat steunen niet betekent dat je meteen iemand hoeft te helpen, maar wel aangeeft dat je iemand hoort of ziet.

Steun en hulp zijn niet hetzelfde. Ze lijken op elkaar, maar hebben allebei een eigen betekenis.

Steun

Betekent dat iemand jou ziet, naar je luistert en accepteert dat het even niet goed met je gaat. Dat je fouten mag maken, je gevoelens mag uitspreken en niet meteen wordt veroordeeld. Steun geeft je het gevoel dat je er niet alleen voor staat.

Hulp

Dat is iets anders. Hulp kun je vragen wanneer je er zelf niet meer uitkomt. Maar hulp vragen voelt vaak pas veilig als je eerst steun hebt ervaren. Als iemand laat merken dat je ertoe doet, ontstaat er vertrouwen. En vanuit vertrouwen durven mensen hun verhaal te vertellen.

Iedereen heeft recht op steun.

Daarom geloof ik dat ieder mens recht heeft op steun. Je hoeft niet altijd direct met oplossingen te komen. Soms is het belangrijkste dat je iemand ziet, hoort en serieus neemt. Een luisterend oor kan al het begin zijn van verandering.

DO = Wanneer mensen hun behoeften en zorgen durven uitspreken, gaat er vaak een deur op een kier. Niet alles hoeft meteen opgelost te worden. Stap voor stap ontstaat er ruimte om samen over de drempel heen te gaan..

Zonder steun kijk je anders naar de wereld.

Het tegenovergestelde gebeurt helaas ook. Wanneer je je lange tijd niet veilig voelt, of niet gehoord en gezien wordt, kan dat invloed hebben op hoe je naar jezelf en naar de wereld kijkt. Je gaat misschien denken dat je alles alleen moet doen, dat je sterk moet zijn of dat je geen fouten mag maken.

:) = RealiZe: Steun zorgt voor bewustwording en leidt naar meer besef over wat nodig is.

Bewustwording geeft inzicht. Inzicht geeft (zelf)vertrouwen.

Dit vertrouwen geeft de moed om in beweging te komen. Dat is daadkracht. Het besef wat je nodig hebt, kun je bespreken en samen tot een oplossing en conclusie komen. Dat maakt het leven interessant en leuk. Tegelijkertijd voelt je rugzak een stuk ligter.

Leuk Bezig

Fri, 10 Jul 2026 08:26:44 GMT

Elkaar zien, horen en spreken, dan ben je leuk bezig.

MoodbooK: Grietje Cnossen

Toepassing #FunTDO :)

Fun = Op dit moment ben ik bezig met een manuscript en hoop ik voor RealiZe MoodbooK in de toekomst een mooi draagvlak te bieden.

T = Met #FunTDO :) ben ik de leukste verhalen over verschillende thema's aan het schrijven. De reflecties zie ik als een draagvlak om anderen te inspireren om te gaan reflecteren.

DO = Mijn wens is om in de toekomst voor de verschillende doelgroepen leuke wederkerige gesprekken te organiseren. Als vrijwilliger zet ik me daarvoor inzetbaar.

RealiZe

Het is mijn overtuiging dat mensen elkaar kunnen helpen, om de reflecties via RealiZe MoodbooK bespreekbaar te maken.

Vrienden maken is samen het spel spelen

Fri, 10 Jul 2026 04:45:02 GMT

Spelen maakt het praten een stuk leuker...

Lisa plofte met een zucht op de passagiersstoel. Nicolien deed haar gordel om, startte de auto en keek even opzij. Haar dochter staarde zwijgend uit het raam. Normaal vertelde Lisa onderweg honderduit over alle doelpunten, grappen en avonturen. Nu was het stil.

Vlak daarvoor had Nicolien nog even met de kampleiding gesproken.

"Lisa deed vandaag niet echt mee met de groep," had één van de begeleiders voorzichtig gezegd. "Ze was erg stil en trok zich terug."

Nicolien had geknikt, maar voelde dat er meer achter moest zitten.

Pas toen ze de parkeerplaats afreden, begon Lisa te praten. "Ik ga nóóit meer naar voetbalkamp."

Nicolien zei niets. Ze liet haar dochter eerst alles vertellen.

"Het was supersaai!" riep Lisa boos. "Het was zó mooi weer. We mochten vrij spelen, waterspelletjes doen en voetballen. De leiding ging lekker in de zon zitten en zei dat we zelf mochten kiezen wat we wilden doen."

Ze haalde diep adem.

"Maar niemand uit mijn team wilde spelen. Iedereen ging in een hoekje in de schaduw zitten. Ze zaten alleen maar te praten over wie verliefd was op wie."

Nicolien luisterde aandachtig.

"En ik ben helemaal niet verliefd!" vervolgde Lisa fel. "Ik vind dat stom. Ik wilde gewoon lekker spelen."

"Wat gebeurde er toen?" vroeg Nicolien rustig.

"Anna zei ineens dat één van de jongens mij leuk vond." Lisa trok een vies gezicht. "Daar was ik helemaal niet mee bezig. Ik werd boos en ben weggelopen. Samen met twee vriendinnen ben ik in de kantine gaan zitten."

"Kwam de leiding nog bij jullie?"

Lisa knikte.

"Ze wilden dat we weer naar buiten gingen. Maar waarom zou ik? Buiten deed toch niemand iets leuks. Alleen maar stil zitten in de schaduw."

Nu begreep Nicolien ineens waarom de leiding had gezegd dat Lisa zo stil was geweest.

Niet omdat ze niet mee wilde doen, maar omdat er niets was om aan mee te doen waar zij blij van werd. "En iedereen deed alleen maar wat Anna wilde," mopperde Lisa verder. "Zij bepaalt met wie ze omgaat en de rest doet haar na. Ondertussen gingen we helemaal niet meer voetballen."

Even bleef het stil in de auto.

"Ik snap dat je teleurgesteld bent," zei Nicolien. "Dat zou ik ook zijn geweest."

Lisa keek verrast op. Ze had misschien verwacht dat haar moeder zou zeggen dat ze zich niet zo moest aanstellen. "Maar," vervolgde Nicolien, "ik denk ook dat het anders kan."

Lisa zuchtte.

"Hoe dan? Niemand wilde iets doen."

Die woorden brachten ineens een herinnering terug.

Nicolien glimlachte. "Weet je, toen ik ongeveer jouw leeftijd had, was ik eigenlijk precies zoals jij."

Lisa keek haar nieuwsgierig aan.

"Ik vond praten over wie wie leuk vond ook helemaal niet interessant. Ik wilde juist bezig zijn. Een spel spelen, buiten rennen, een bordspel doen, iets bouwen of tekenen. Zodra we met een spel begonnen, vergat iedereen ineens waar hij zich druk om maakte."

Lisa luisterde aandachtig.

"Vaak stelde ík gewoon voor om een spelletje te doen," vertelde Nicolien. "En soms begon ik gewoon alvast. Meestal deden anderen vanzelf mee. Want eigenlijk vindt bijna iedereen het leuk om ergens mee bezig te zijn."

"Maar als niemand wil?" vroeg Lisa.

"Dan kun je het toch proberen. Vraag of iemand wil voetballen. Of een waterspel doen. Of een kaartspel. Of iets tekenen. Of over een leuke film praten. Of samen gamen, dansen, hockeyen of een wedstrijdje verzinnen."

Nicolien keek even naar haar dochter.

"Het leven gaat niet alleen maar over praten over wie verliefd is. Of over wie je wel of niet leuk vindt. Het gaat juist om samen leuke dingen doen. Dan vergeet je vanzelf al dat nadenken over wat anderen van je vinden."

Lisa keek voor zich uit.

"En weet je wat er dan gebeurt?" vroeg Nicolien.

Lisa schudde haar hoofd.

"Dan maak je juist vrienden. Niet omdat je eindeloos over elkaar praat, maar omdat je samen plezier hebt. Als je samen lacht, speelt, sport of iets maakt, groeien vriendschappen vanzelf. Daar hoef je helemaal niet zo over na te denken."

Het bleef even stil.

Lisa staarde naar de bomen die langs de autoruit voorbijgleden. Nicolien zag hoe de boze frons langzaam verdween. Heel voorzichtig verscheen er een klein glimlachje op haar gezicht.

Opeens draaide Lisa zich enthousiast om.

"Ik snap het!"

"Wat dan?" vroeg Nicolien.

Lisa glimlachte breed.

"Ik maak juist vrienden door iets leuks te gaan doen. En dan maak je vanzelf vrienden!"

Nicolien knikte tevreden.

"Precies. Dat vinden mensen uiteindelijk het allerleukst."

Voor het eerst sinds ze waren weggereden, voelde de auto weer licht en vrolijk aan. De teleurstelling van het kamp was niet helemaal verdwenen, maar Lisa had iets veel waardevollers meegenomen naar huis dan een gewonnen wedstrijd.

Ze had ontdekt dat je niet hoeft mee te doen met waar iedereen over praat. Je mag ook degene zijn die een bal pakt, een spel bedenkt of een avontuur begint.

En heel vaak sluiten de mooiste vriendschappen zich daar vanzelf bij aan.

MoodbooK: Grietje Cnossen

Toepassing # Fun TDO = :)

# = Bovenstaande verhaal is gegenereerd in samenwerking met Chat GPT, waarin ik zelf grotendeels de input heb gegeven.

Fun = Hoe leg je aan jouw dochter of zoon uit, waarom samen spelen het allerleukst is

T = Mijn eigen ervaring als verhaal omgezet naar een klein verhaaltje, met de hoop andere ouders en jongeren te inspireren, dat spelen ontzettend leuk is en dat je dit je hele leven mag doen, ongeacht wat een ander van jouw vindt.

DO = Ik vind een spel spelen het allerleukst, want dan komt vaak hetgeen naar boven in wie ik werkelijk ben, dat gevoel wil ik graag aan mijn kinderen meegeven.

:) = RealiZe: Het besef dat je gewoon wat leuks wilt doen, in plaats van denken wat anderen van je vinden.

Elk gesprek vergt moed

Fri, 29 May 2026 10:51:31 GMT

Voorbij het zwijgen

Zorg en steun leert zien
Ergens de hoop misschien
Pad met inzicht bewandelen
Gesprek met moed behandelen

Creatie van het fundament
Vol gesprek wederkerig, transparant

Emotie, stigma is vorming van toon
Bijzaken gezien, kern bleef onbewoon
Ervaring, opleiding, vallen en staan
Kleine kunst om sterker voort te gaan

Samen de zwijgplicht voorbij

Hoop in steun bij mensen dichtbij
Stem proberen te laten klinken
Uiteindelijk de last laten zinken

Voelsprieten afgestemd op venijn
In de natuur weer even mens zijn

Professionals zien gezamenlijke plicht
Samen de weg naar een oplossend licht
Elke stap een stap stuk voor stuk

Veerkracht is kunst, geen plicht
Inzet van bewustzijn, daadkracht en licht

MoodbooK: Grietje Cnossen

Toepassing #FunTDO :)

Fun = Een leidraad voor gespreksvoering is nodig om kwesties bespreekbaar te maken en niet te vervallen in verwijten of stiltes.

T = Het vergt moed om voor mezelf het verhaal neer te zetten en daarna de ander te vragen om een gesprek aan te gaan. Dat lukt met een draagvlak van normen en waarden en een (denk > werk) methode van #FunTDO :) om de vraagstukken over verschillende thema's in het leven aan te pakken.

DO = Een goede reflectie en gesprek bestaat uit een stappenplan: voorbereiding, een open en neutrale houding, proberen uit eigen ervaring te spreken, de ander laten uitspreken door op verhaal te komen, actief luisteren door samen te vatten, samen op zoek gaan naar een oplossing en afronden met afspraken. Dat is uiteindelijk #FunTDO :)

RealiZe

Elk mens ontwikkeld haar eigen fundament voor reflectie en gespreksvoering en deze staat voortdurend in ontwikkeling. De kunst is de moed hebben om voorbij het zwijgen te gaan staan.

Draagvlak nodig

Fri, 29 May 2026 08:46:03 GMT

Elk verhaal heeft draagvlak nodig

Draagvlak nodig

Leven is liefde begeren
Elke keer weer reflecteren
Om beter weten, hoe te leven

Zonder jezelf of ander te negeren

Dat is re(a)geren

Om elk verhaal draagvlak te geven

MoodbooK: Grietje Cnossen

Toepassing #FunTDO :)

Fun = Het leven kan mij soms wat overkomen. Het is een kleine kunst om daar beter en leuker mee om te gaan.

T = Uiteindelijk gaf ik mezelf de kans om tot reflectie te komen. Dat bleek niet een eenvoudig proces te zijn, want hoe schrijf je een beter verhaal om weer tot jezelf te komen? Hiervoor had ik een bepaalde structuur nodig en dat werd #FunTDO :).

Hiermee lukte het om een kort en krachtig verhaal te schrijven. Door het besef kreeg ik meer sociale, mentale en fysieke bewegingsvrijheid.

DO = Door op emoties en gevoelens te reflecteren en creatief in RealiZe MoodbooK samen te vatten kom ik gemakkelijk tot uiting en krijg ik meer inzicht, bewustwording en daadkracht. Wat er op volgt is het besef en daarmee kan ik verder.

RealiZe

Met reflectie kwam ik tot verhaal en lukt het beter te benoemen waar het ongemak zit en hoe ik deze leuker kan oplossen.

De schone was buitenhangen

Fri, 29 May 2026 08:43:21 GMT

Gedachten gedragen zich als kledingstukken

Sanne van vijftien gooide haar jas op de stoel en plofte op de bank.

"Ik ben er helemaal klaar mee," zuchtte ze. "Iedereen lijkt precies te weten hoe ik moet zijn."

Haar moeder glimlachte en zette twee mokken thee op tafel.

"Kom eens mee."

Ze liepen naar buiten. Aan de waslijn wapperden een paar T-shirts, een spijkerbroek en een kleurrijke trui in de wind.

"Weet je," zei haar moeder, "kleding lijkt eigenlijk een beetje op gedachten."

Sanne keek haar vragend aan.

"Als je kleding vaak draagt, wordt die vies. Dat is heel normaal. Maar je loopt er niet maandenlang mee door. Je wast hem, laat hem drogen en daarna voelt hij weer fris."

"En gedachten dan?" vroeg Sanne.

"Die verzamelen óók van alles. Vermoeidheid. Teleurstellingen. Meningen van anderen. Vergelijkingen op social media. Het gevoel dat je niet goed genoeg bent."

Sanne knikte zacht.

"Als je moe bent," vervolgde haar moeder, "wordt alles zwaarder. Een kleine opmerking voelt ineens als een groot oordeel. Dat is precies waarom het belangrijk is om af en toe stil te staan."

Ze pakte een wasknijper van de lijn.

"Dat doen we een reflectie met # Fun T DO = :) "

Fun betekent niet altijd lachen of feest vieren. Het betekent vooral: jezelf weer fris voelen. Ruimte maken om weer licht naar het leven te kijken, juist als alles even zwaar voelt.

T staat voor het herkennen van de invloed van vermoeidheid. Welke woorden of oordelen van anderen blijven aan je plakken? En nog belangrijker: zijn ze eigenlijk wel waar?

DO betekent doen. Even pauzeren. Reflecteren. Een wandeling maken. Schrijven. Muziek luisteren. Praten met iemand die je vertrouwt. Je gedachten als het ware in de wasmachine stoppen, zodat alleen datgene overblijft wat echt bij jou hoort.

Zo wordt je vanzelf vrolijker en dat is een gevoel van vrijheid = :)

Sanne keek naar de was die vrolijk heen en weer bewoog in de zomerwind.

"Eigenlijk laat de wind de kleding losser worden."

"Precies," zei haar moeder. "En zo werkt reflectie ook. Je laat spanning los. Je geeft jezelf lucht."

Vanaf die dag begon Sanne met haar eigen kleine ritueel. Elke avond schreef ze drie dingen op:

Welke gedachte wil ik vandaag wassen?
Welk oordeel van iemand anders mag vandaag los?
Waar ben ik vandaag dankbaar voor?

Na een paar weken merkte ze iets bijzonders. De problemen waren niet verdwenen, maar ze voelde zich sterker. Rustiger. Frisser.

Ook haar ouders deden mee. Want niet alleen jongeren verzamelen vuile gedachten. Volwassenen ook.

Samen ontdekten ze dat een gezin geen plek hoeft te zijn waar alles perfect gaat. Het mag juist een plek zijn waar iedereen af en toe zijn gedachten mag wassen, laten drogen en opnieuw kan beginnen.

Dat is de kracht van MoodbooK .

Niet omdat het leven altijd gemakkelijk is.

Maar omdat je elke dag opnieuw kunt kiezen om ruimte te maken voor rust, reflectie en inspiratie.

Zoals frisse kleding fijner draagt, zo dragen frisse gedachten lichter.

En wie zijn gedachten regelmatig wast, ontdekt dat er altijd weer plaats ontstaat voor moed, vertrouwen, verbinding en plezier.

Dat is de echte betekenis van # Fun T DO = :) niet harder rennen, maar bewuster leven. Niet alles perfect willen doen, maar jezelf de tijd geven om te ademen, te reflecteren en opnieuw fris verder te gaan.

MoodbooK: Grietje Cnossen

Toepassing # Fun T DO = :)

# = Bovenstaande verhaal is gegenereerd in samenwerking met Chat GPT, met de input: Maak een leuk verhaal dat voor jongeren en ouders motiveert en gebruik daarbij de motivatie met de input van #FunTDO :) "Over de schone was buitenhangen".

Fun = Behoefte om fris in het leven te staan als het draagvlak soms wat wankel voelt.

T = Door vermoeidheid kun je uit balans raken en ontstaat er meer gevoeligheid voor het vuil en het oordeel van de wereld. Welk oordeel heeft invloed op je gesteldheid en wat kun je daar mee doen?

DO = Reflectie en tot rust komen is een kernelement en een uitgangspunt om dat in de dagelijkse taakuitvoering mee te nemen. Net als het wassen van kleding, is het prettig om bepaalde gedachten door reflectie een grondige wasbeurt te geven en deze in de zomerzon op te hangen. Zo ontstaat er weer structuur en inspiratie.

= :) RealiZe: Kledingstukken gedragen zich als gedachten. Gedachten zijn vol emoties en het is nodig om deze af en toe te ventileren en daarop een (was)programma te hanteren. Het is dan ook fijn om in de uitvoering van taken de rust te organiseren om gedachten te wassen en te ventileren.

Van hobbel naar hobbel

Fri, 29 May 2026 08:43:18 GMT

Op tijd uit een trein stappen en een andere koers bepalen

Van Hobbel naar Hobbel

Stoomlocomotief hobbelt door

Sluimerend in paradijs van vergezichten

Wagons kleven zich vast aan een spoor

Op een draagvlak zonder ballastbed

Onverantwoorde bielsen ontsporen

Het knikken van rails remt de lijn

Stations van eigen keuzes en wensen

Geeft de kans om op tijd te ontkoppelen

Trein heeft tijd om af te blazen

Passagiers bepalen hun eigen koers

Wagons blijven altijd volgen

Gehecht aan de leidraad van loco

MoodbooK: Grietje Cnossen

Toepassing #FunTDO :)

Fun = Elk mens ervaart een knelpunt, wanneer stap je uit om te bepalen waar en hoe je het anders mag doen?

T = Uitstappen betekent even de rust nemen en bepalen wat je referentiekader aan waarden en normen zijn.

DO = Reflecteren is op tijd uitstappen en realiseren waar de ruimte is.

RealiZe: Elke trein heeft een eigen vertrekpunt en koers, dan is er een belang om goed voor jezelf te bepalen op welk station je het beste kunt instappen en uitstappen.

Verandering kan ook leuk zijn

Tue, 20 Jan 2026 05:14:02 GMT

Door reflectie weet je beter wat de impact is

MoodbooK: Grietje Cnossen

Toepassing #FunTDO :)

Fun = Een wereld die voortdurend verandert zorgt meestal voor impact op wie ik ben en wat ik mag doen. Vaak beweeg ik in deze wereld, zonder precies te weten wat mijn echte, onderliggende behoefte is. Hoe breng ik mijn boodschap over? Waar vind ik de tijd en ruimte om draagvlak te creëren?

T = Het benoemen van gebeurtenissen in tijd en trends, geeft kracht om te groeien en te bloeien. Mijn ideeën vrij uiten lukt in een open sfeer, waar iedereen de ruimte voelt om zich te uiten en begrip kan tonen. Daarna is het fijn om op verhaal te komen, zodat ik de herkenning en betrokkenheid voel. Uiteindelijk volgt de impact, wat is de betekenis van de ervaring en welke vragen kan ik daarover stellen?

DO = Ik vind het leuk en interessant om een bepaalde richting op te zoeken, om verder te komen en daarmee een kleine stap vooruit te zetten. Door te investeren in mijn mindset, dus door verhalen op te schrijven en te vertellen, kan ik beter bepalen wat nodig is. Het organiseren van draagvlak betekent voortdurend blijven kijken hoe ik in een bepaalde situatie van betekenis kan zijn.

RealiZe

In een gesprek ben ik meer bewust dat ik van betekenis mag zijn. Do or te erkennen wat voor mezelf en de ander echt nodig is en elkaar de tijd en ruimte te gunnen om tot een richting van verandering te komen.

Klank (Ont)spanT

Tue, 25 Mar 2025 09:27:21 GMT

Prikkels zijn woorden

Klank (ont)spanT

Mens praaT

Vogel tjilpT

Water sprankelT

Wind briesT

Zon gloorT

Voetpad kraakT

Deur klikT

Beweging trilT

Klok tikT

Mobiel piepT

Auto ruisT

Muziek galmT

Afleiding trekT

Denken blijftT

Stem praaT

Discussie stoorT

Niemand hoorT

Structuur inspireerT

Slaap rusT

MoodbooK: Grietje Cnossen

Toepassing #FunTDO :)

Fun = Fysieke of mentale rust vinden, waarin het geluid een stoorzender kan zijn. Deze geluiden zijn prikkels en het is voor mezelf prettig om deze in het MoodbooK te benoemen.

T = Het leven hangt vast aan structuur en alle voorkomende geluiden. Geluiden zijn vaak de signalen en prikkels en zijn op fysiek, mentaal en sociaal waarneembaar. Ook de taal is van invloed en dat is hoe de communicatie tot stand komt! De taal klinkt niet alleen buiten, het is ook in ons denkvermogen aanwezig.

DO = Geluiden zijn de indicatoren en geeft duidelijk aan wat er in de omgeving te doen is of wat ik mogelijk kan maken en zijn van invloed op de gesteldheid van doen en laten.

RealiZe

Klanken golven door het leven en het is leuk en interessant om daar meer bewust van te zijn.

Dans als een verhaal

Tue, 25 Mar 2025 09:05:15 GMT

Verhalen vertellen is een vrije vorm van dansen

Dans

Omarm de dans

Elke pas een kans

Passie in eendracht

Verwoordelijke kracht

Herhalende cadans

MoodbooK: Grietje Cnossen

Toepassing #FunTDO :)

Fun = De dans naar vrijheid in woord vertalen.

T = Dansen is een onbewuste uiting van verhalen vertellen en ontladen waar dat nodig is. De dans volgt de juiste toonsoort, waarin je voelt dat je mee mag deinen en nodigt uit om te mogen deinen op de golven van het leven.

DO = Besef dat je op elk moment de bewegingsruimte hebt om te dansen. Soms dans je een verhaal van een ander en ben je niet in de eigen beweging vrij om te uiten. Dansen is de trilling van golven volgen en geeft het gevoel dat je welkom bent. Dansen spreekt als een taal, waarin het geluid en het bewegen samen valt. Door elkaar uit te nodigen om te dansen sta je sociaal, mentaal en fysiek volledig in verbinding.

RealiZe

Als je niet meer kunt bewegen observeer dan de mens die nog wel durft te dansen en hoe deze zich in de expressie vormt. Zoek daarin je eigen vorm en beweeg mee.

Jeugd en (on)deugd

Mon, 24 Mar 2025 10:56:14 GMT

Elk spel bestaat uit regels en waardering

Jeugd en (on)deugd

Spelen met avontuur vol vuur

Soms narigheid, ongezien en puur

Verantwoorde zorg (on)volmaakt

Zorg is een pleit van het pijnlijk kwaad

Volwassen en dansend hand in hand

Samen ontstaat een vriendschapsband

(On)deugd levert de samenhang

Bepaalde situaties zijn wrang

Inzicht in situatie treft het belang

Kracht in zorg is solide basis

Wijze vol raad is de missionaris

Weerklank levert meer levensvreugd

Waar inzicht ontstaat groeit deugd

Een levensles vol melodie

De jeugd en deugd in harmonie

MoodbooK: Grietje Cnossen

Toepassin g FunTDO :

Fun = Een kind heeft waardering nodig. Soms ontbreekt het aan begeleiding en kan er een onveilige situatie ontstaan.

T = Het kind heeft ruimte nodig, om te mogen spelen en ontdekken, zo leert het beter met knelpunten omgaan.

DO = Een ouder, verzorger of begeleider heeft de mogelijkheid om het kind te leren reflecteren en dat zorgt voor meer vertrouwen, zodat het kind beter weet hoe je met een obstakel of knelpunt leert omgaan.

RealiZe
Knelpunten horen bij het leven, het is de zorg en vaak de kunst om daar verantwoord mee om te gaan. Zowel ouder en kind heeft de (creatieve) ruimte nodig om met problemen te leren spelen en te pleiten dat er in bepaalde situaties het kwaad kan ontstaan.

Vrij Ontdekken

Sat, 08 Mar 2025 05:59:58 GMT

Een kind heeft ruimte en tijd nodig om rond te struinen

Vrij Ontdekken

Struinen door weiland

Koeien vlaaien vermijdend

Op naar het bos met een meer

Hoog in de boom en genieten

Tikkertje op kuilbalen en pakken stro

Vrij tussen de sneden vallen

Stinken naar verrotting en zwavel

Badschuim met heet water maakt schoon

Warme zoete avondzon

Plicht van alledaags voldaan

Flesjes voetbal in de voortuin

Allen schreeuwen en tackelend naar de bal

Dieren elke dag verzorgen

Hun hok van stank poetsen

Ruimte geven door te aaien

Zonder oordeel elkaars liefde delen

Bellen voor een speel afspraak

Tas vol poppen en kleertjes bepakt

Samen in rollen spelen

Fantasie verspeelt de tijd

Spel, gamen of puzzelen

Een tactiek formeren

Overleggen wat nodig is

Winst of verlies maakt niks uit

Lezen uit de kast

Schat met verborgen boeken

Ideeën over mogelijkheden

Nieuwe kansen waarnemen

Stiekem verkleed dansen

Cd's in de stereo verwisselen

Platenhoesjes vol mijmeringen

Zangkunst de ruimte geven

Op visite bij familie

Heerlijk op het bankje

Tekenboeken met stiften kleuren

Chips eten en dubbeldrank drinken

Langs het water ontdekken

Vishengel brengt de rust

Onder water zoveel geluk

Ontdekkingstocht nooit voorbij

Leren duurt zo lang

Nooit de tijd om te wachten

Spelen na schooltijd

Is de prestatie voor altijd

MoodbooK: Grietje Cnossen

Toepas sing #FunTDO :)

Fun = Mijmeringen positief verleden en kindertijd in het MoodbooK omschrijven

T = Herinneringen over vrij spel en wat er in de natuur of leven valt te ontdekken

DO = Proza over herinneringen van vrij spel voor actieve meditatie vormgeven

RealiZe:

Vanuit mijmeringen en gedachten de emoties een vaste plek te geven. Vrij spelen is een vorm van mediteren en jezelf of de ander de ruimte geven om verhalen of mijmeringen te delen.

Leidraad voor (on)geluk

Wed, 05 Mar 2025 10:53:23 GMT

De leidraad oppakken...

Leidraad voor (on)geluk

Vitaliteit en groei van leven staat voorop

Verloop van ondernemen bloeit volop

Signalen van fouten zonder zorg gemist

Hand van behoud in een val van twist
Maatregelen van plicht zonder daadkracht
Kroop in de lege schreeuw van onmacht

Zorg voor het kind is zo teer
Volwassen bravoure lonkt steeds weer
Waarschuwing is zonder klucht
Beleving vol ongemak levert een zucht
Zoveel verhalen over geluk en pech
Les voor bewust leven volstaat in recht

Hand reikt in moment dat niet is verwacht
Botsingen dat het leed nooit verzacht

Mens staat even stil en neemt de tijd
Zorg en steun in wederzijdse beleid
Leidt naar het (on)geluk in vreugde en pijn

Verantwoord en bewust een mens te zijn

Zwoegen op het grillige pad

Tas van ervaring reislustig bepakt

Ideaal in herinneringen staat los

Zwichten in de gedachten maakt bros

Leren leven met de beperking

Leveren is een vorm van verwerking

MoodbooK: Grietje Cnossen

Toepassing #FunTDO

Fun = Omgaan met een belemmering of incident in werk en zorg, waar we als volwassene vaker mee te maken hebben.

T = Vooral als de waarden en het dragen van verantwoordelijkheid van de mens onder druk staan is het prettig om te reflecteren.

DO = De kleinkunst kun je gebruiken om emoties en beelden van pijn en verlies een nieuwe context te bieden. Het doel is de bewustwording op gang te brengen voor het verkrijgen van inzicht en daadkracht, ofwel een draagvlak van veerkracht.

RealiZe

Verlies is onderdeel van het leven. Het is de kunst om de pijn te doorbreken en de draad met meer (be)grip op te kunnen pakken.

8389a025

FUNdament

FUNdament = samen realiseren :)

Ik vind het niet eenvoudig om onvoorwaardelijke steun aan anderen te geven. De steun geven aan mijn kinderen gaat vaak met vallen en opstaan.

Daar baal ik een beetje van, hoe kan het beter, leuker en hoe maken we het samen gezellig?

Wat is eigenlijk steun?

Een wederkerig gesprek

Anders leren

Wat is de obstakel...

Problemen oplossen met de Zevensprong

Het onderzoeken van normen, waarden en standpunten

Veranderen is lastig

Samenwerking breekt op in stukjes

Een kast vol opties

Ikke doen!

Enthousiasme

Kast vol opties kleiner maken

Onvoorwaardelijke steun

Een FUNdament voor Vandaag, Morgen en Altijd

Toepassing #FunTDO = :)

Een rugzak draag je nooit alleen

De rugzak van Thomas

Iedereen maakt moeilijke periodes mee. Soms lukt iets niet, maak je fouten of voel je je alleen. Dat hoort bij het leven. Juist op zulke momenten is er iets dat ieder mens nodig heeft: steun .

Op een middag ging Thomas naar het park. Daar zat opa Frits op een bankje vogels te voeren. "Wat kijk jij alsof je een berg op je schouders draagt," zei opa Frits vriendelijk.

Vanaf die dag ontdekte Thomas iets bijzonders. Steun betekent niet dat iemand jouw problemen oplost. Steun betekent dat iemand naast je blijft staan.

Maar hulp kwam pas nadat hij zich veilig genoeg voelde om zijn verhaal te vertellen.

Na een tijdje viel Thomas iets op.

Soms is het genoeg om iemand te laten voelen:

"Ik zie je."

"Ik hoor je."

"Je hoeft het niet alleen te doen."

Maar omdat niemand hem meer alleen hoeft te dragen.

Toepassing #FunTDO = :)

Steun en hulp zijn niet hetzelfde. Ze lijken op elkaar, maar hebben allebei een eigen betekenis.

Steun

Hulp

Iedereen heeft recht op steun.

Zonder steun kijk je anders naar de wereld.

Bewustwording geeft inzicht. Inzicht geeft (zelf)vertrouwen.

Leuk Bezig

Elkaar zien, horen en spreken, dan ben je leuk bezig.

Vrienden maken is samen het spel spelen

Spelen maakt het praten een stuk leuker...

Lisa plofte met een zucht op de passagiersstoel. Nicolien deed haar gordel om, startte de auto en keek even opzij. Haar dochter staarde zwijgend uit het raam. Normaal vertelde Lisa onderweg honderduit over alle doelpunten, grappen en avonturen. Nu was het stil.

Nicolien had geknikt, maar voelde dat er meer achter moest zitten.

"Wat gebeurde er toen?" vroeg Nicolien rustig.

Nu begreep Nicolien ineens waarom de leiding had gezegd dat Lisa zo stil was geweest.

Nicolien glimlachte. "Weet je, toen ik ongeveer jouw leeftijd had, was ik eigenlijk precies zoals jij."

Nicolien keek even naar haar dochter.

Lisa glimlachte breed.

Ze had ontdekt dat je niet hoeft mee te doen met waar iedereen over praat. Je mag ook degene zijn die een bal pakt, een spel bedenkt of een avontuur begint.

En heel vaak sluiten de mooiste vriendschappen zich daar vanzelf bij aan.

Elk gesprek vergt moed

Voorbij het zwijgen

Voorbij het zwijgen

Draagvlak nodig

Elk verhaal heeft draagvlak nodig

Draagvlak nodig

De schone was buitenhangen

Gedachten gedragen zich als kledingstukken

Van hobbel naar hobbel

Van Hobbel naar Hobbel

Verandering kan ook leuk zijn

Door reflectie weet je beter wat de impact is

Klank (Ont)spanT

Prikkels zijn woorden

Klank (ont)spanT

Dans als een verhaal

Verhalen vertellen is een vrije vorm van dansen

Dans ﻿

Jeugd en (on)deugd

Elk spel bestaat uit regels en waardering

Jeugd en (on)deugd

Vrij Ontdekken

Een kind heeft ruimte en tijd nodig om rond te struinen

Vrij Ontdekken

Leidraad voor (on)geluk

De leidraad oppakken...

Leidraad voor (on)geluk

Dans